Adam Wójcik

Polska koszykówka jest fascynująca. Nie pamiętam rozgrywek, gdy prawie wszystkie ćwierćfinałowe play-offy zakończyły się wynikami 3:2, a i półfinały były niezłe. Nasza koszykówka ligowa, ma chyba kryzys za sobą i uważam, że ja też zszedłem z parkietów za wcześnie… CZYTAJ WIĘCEJ

W ostatnich meczach Śląska Wrocław przed play offami siedziałem na ławce rezerwowych. Nadwyrężyłem nadgarstek, mecze nie były najważniejsze, a koledzy z drużyny świetnie sobie bez mnie poradzili. Obserwowałem więc sobie spokojnie jak pracuje i czyta grę nasz trener - Miodrag Rajković. I troszkę myślałem o ministrze Gowinie i trenerze Wencie. O Adamie Małyszu i o Tomie Boocie. Co mają wspólnego Wenta z Gowinem? Ten pierwszy zanim został trenerem był znakomitym sportowcem, drugi postanowił uwolnić zawód trenera od papierów i biurokratycznych formalności. Jestem za. CZYTAJ WIĘCEJ

Widziałem w środę Andreja. Kopał bandę z reklamami, pokrzykiwał i poszturchiwał chłopaków z Koszalina. Prawdę pisząc nigdy nie widziałem żeby Urlep w czasie meczu zachowywał się inaczej. W ogóle nie widziałem trenera pochodzącego z Bałkanów, który nie zasłużyłby na ksywę, którą przylgnęła do Urlepa: El Furiato. Tacy są prawie wszyscy, ale tylko na parkiecie. CZYTAJ WIĘCEJ

To był rok 1991. Mój pierwszy wielki turniej, mistrzostwa Europy. CZYTAJ WIĘCEJ

Czy płaczę w kinie? A skąd. Ale to pewnie dlatego, że najbardziej lubię filmy akcji i nie daję się wyciągnąć na melodramaty. Czy wzruszam się oglądając seriale? Nieszczególnie. Może ma to związek z tym, że ich nie oglądam. Mam łzy w oczach gdy łapię groźną kontuzję, zrywam więzadła i czuję się bezsilny, bo może to oznaczać, że już koniec z graniem? Nie bardzo - jestem odporny na ból i jednak dość mocny psychicznie... CZYTAJ WIĘCEJ

To prawie 10 tysięcy punktów. Starałem się o nich nie myśleć, choć kibice i dziennikarze - uwielbiający wszelkiego rodzaju rekordy - od dawna nie dawali mi spokoju. W ostatnich tygodniach czułem nawet, że chyba rzeczywiście muszę to zrobić, bo to już nie tylko moje osiągnięcie i wielka satysfakcja, ale życzenie przyjaciół – dziękuję za niesamowity, wzruszający doping napływający do mnie z całej Polski. CZYTAJ WIĘCEJ

Nie, nie, dobrze Państwo czytacie, nie popełniłem błędu w tytule. Będzie dokładnie NA(ten)TEMAT. Napisałem w pierwszym blogu, że czekam na pytania i komentarze. No i dostałem, to com chciał. Bardzo dziękuję na ten doping ("dawaj, Adaś, dawaj…") i mnóstwo ciepłych słów od znajomych i kibiców z różnych stron Polski. Mówienie, że internauci są nieżyczliwi, to jakaś ściema, a i w realu czuję się rozpieszczany już po tej blogowej rozgrzewce. Nie ma obawy, wyżej już nie urosnę. Ale wracajmy na parkiet bloga... CZYTAJ WIĘCEJ

Nazywam się Adam Wójcik i jestem debiutantem. To późny debiut. Po czterdziestce. Trema ogromna, prawie jak w finałowym meczu o mistrzostwo Polski. Pisanie, a zwłaszcza pisanie bloga, to dla mnie rzut za trzy, ale taki przez całe boisko, a nie zza lini 6 metrów 75 cm, jakich oddałem tysiące. Słowem wyzwanie. CZYTAJ WIĘCEJ